08-05-08

EEN LACH EN EEN TRAAN


"Blotbilski, er zitten nu al vier patiënten in de wachtkamer. Gij zijt mijn tijd aan het verprutsen."
"Tijd is relatief" zei ik reflexmatig. "Gij hebt zekel nof nooit van de Lolenfstlansfolmafie gehoold?"
Ik voelde mijn kaak verstijven. Die valsaard had schandelijk misbruik gemaakt van mijn aangeboren neiging om de onwetende medemens in te wijden in de beginselen van de relativiteitstheorie.
De tandarts kletste op zijn dijen van plezier. Hij had beter eerst zijn spuit weggelegd, de vadsigaard. Of juist niet, want ik vond hem goed staan met een spuit in zijn bil.
"Net goed!" dacht ik, maar met het oog op wat nog komen moest, hield ik dat wijselijk voor mezelf.
"Die spuit kan blijven steken tot straks!" vloekte de tandarts. "Als ik U ne minuut alleen laat, zijt ge begot nog in staat om te gaan lopen. En ik heb nondemiljaarde geen zin om heel dat zottekesspel nog eens mee te maken."

Wordt vervolgd

11:15 Gepost door lord | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-05-08

ڬ@**~ç²%ڬ

 

De titel is een voorstelling van het gevloek van mijn tandarts. Klik op 'Algemeen' en ge ziet wat daar van komt!


Den Allerhoogsten Zelve slingert U bijna een jaar terug in de tijd!

Wordt vervolgd

10:57 Gepost door lord in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-05-08

VLUCHTEN KON NIET MEER


slager ani

Om klokslag negen uur belde ik onder het waakzaam oog van Lady Rosita aan. De tandarts kwam de deur open doen. Blozende kaken, korte hemdsmouwen. Om een of andere reden heb ik altijd gedacht dat die man in een vorig leven een gezonde slager geweest is.
"Ha Blotbilski," begroette hij me, "keurig op tijd. Kom binnen, dan vlieg ik er direkt in."
Ik had stilletjes op wat minder enthousiasme gerekend, maar blijkbaar was het mijn dag niet. Gedwee volgde ik hem naar de behandelkamer.

Zo rond elf uur zei de tandarts voor de elfendertigste keer: "Blotbilski, doe nu eindelijk uw mond open!"
Bij een vorige gelegenheid had ik "neen" gezegd en daar had die geniepigaard van geprofiteerd om mij een spuitje te geven. Ge kent dat van die ezel die zich geen twee keer stoot aan dezelfde steen he. De lippen stijf opeen geklemd bewoog ik mijn hoofd van links naar rechts en van rechts naar links.

Wordt vervolgd

11:50 Gepost door lord | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-05-08

VERTROUWEN IS TOCH SCHOON HE


Ik had beter mijn pokergezicht getrokken, want Lady Rosita rook lont.
"Blotbilski," zei ze, "ge zijt weer iets aan het bekokstoven. Ik zie het aan uw onnozele glimlach. Ik vertrouw U voor geen haar, nog niet als ik erbij ben."
Ik ontkende in alle toonaarden, maar Her Ladyship was niet te overtuigen van mijn goede intenties.
"Weet ge wat," zei ze, " ik rijd mee met U. Op amper tweehonderd meter van de tandarts staat een grootwarenhuis. Terwijl gij op de pijnbank ligt, doe ik boodschappen. Ge kunt me daarna komen oppikken."
Lap, mijn plan B lag in het water. In dat van de pas gereinigde slotgracht, ja. 't Is ook altijd wat met die verdomde slotgracht.
"Vooruit, eet die derde pan spek met tikkeneikes leeg, dan kunnen we vertrekken."

Wordt vervolgd

18:48 Gepost door lord | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-04-08

SPEK MET TIKKENEIKES


Ooit al eens op uw nuchtere maag om zes uur in de morgen het water van een slotgracht ververst? Neen zeker? Wel, dat is geen lolleke. Ik weet het, ik zou eens een nieuwe slotgracht moeten kopen. Er zijn er tegenwoordig al zelfreinigende. Maar ja, welk merk koopt ge best he? Zo'n jaar of twintig geleden heb ik mij geabonneerd op Test-Aankoop, maar denkt ge nu dat die gasten ooit een vergelijkende studie van voorvaderlijke slotgrachten gepubliceerd hebben? Maar kom, ik ben weer aan het afdwalen.

Tijdens mijn reinigingswerkzaamheden lukte het me maar niet een plan B te bedenken. Zo rond acht uur zat ik met het wier nog achter mijn oren aan de ontbijttafel. Spek met tikkeneikes. Veel spek, veel tikkeneikes. Dat helpt, want na de tweede pan kreeg ik een inval. Simpel en dus geniaal. Ik zou de verstrooide uithangen en verloren rijden. Er verscheen een gelukzalige glimlach op mijn gezicht.

Wordt vervolgd

18:38 Gepost door lord | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

29-04-08

ATOOMKLOKKEN EN ZANDLOPERS

Vanmorgen werd ik om negen uur verwacht bij de tandarts. Rond zes uur rolde ik uit de echtelijke driftbak en sloop op blote voeten door de gangen. Ik had namelijk het ronduit briljante plan opgevat de Voorvaderlijke Atoomklok een uur achteruit te zetten. Zodoende zou ik een uur te laat komen en ontsnappen aan een ongetwijfeld pijnlijke ingreep. Ik was net begonnen aan het secure werk, toen er op mijn schouder getikt werd.
"Awel," vroeg Her Ladyship met slaapoogjes, "wat ben je nu weer aan het uitspoken?"
"Echtgenote," antwoordde ik zo achteloos mogelijk, "ik ben de Moeder van alle Klokken op het winteruur aan het zetten."
"Simpele," zei Her Ladyship, "dat moet pas over een half jaartje."
"Vroeg begonnen is half gewonnen!" argumenteerde ik.
"Wacht eens even!" peinsde Her Ladyship hardop. "Gij moet vandaag naar de tandarts, he. Foei, Blotbilski! Ge moest U schamen, snoodaard."
Het was het proberen waard, maar Her Ladyship had me dus door.
"Blotbilski," besliste ze, "vanaf nu geldt mijn door de zwaartekracht geregelde zandlopertijd. En nu ge toch uit bed zijt, kunt ge even goed de slotgracht gaan reinigen. Anders zijt ge verdekke nog in staat U met opzet te verslapen."

Wordt vervolgd

20:41 Gepost door lord | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-04-08

JEAN BOURGAIN


Tits en Deligne zijn met emeritaat, de ene al wat langer dan de andere. De in Oostende geboren Jean Bourgain daarentegen is nog volop actief. Hij is verbonden aan het Institute for Advanced Studies in Princeton. U kan op die mens een gezicht plakken door hierheen te surfen, waar U hem tussen ander schoon volk aantreft. Bij de 'Professors Emeriti' vindt U trouwens ook een foto van Pierre Deligne. Klikt U ook eens op 'Past Faculty' en U krijgt meteen te zien wie daar in het verleden zoal gewerkt heeft.

Bourgain is 54 en dus kunnen we redelijkerwijze aannemen dat hij over zijn hoogtepunt heen is. Dat is geen persoonlijke tekortkoming, het is het lot van nagenoeg alle wiskundigen. Geen nood, hij heeft zijn strepen al lang verdiend. Een overzicht van zijn palmares vindt U hier. Hoogtepunt is de in 1994 behaalde Fields Medal. Helaas is wiskunde is voor sommigen blijkbaar niet sexy genoeg en genieten pladijsvissen en hun bezingers soms meer aandacht dan topwiskundigen. U leest daar meer over in dit artikel uit het populair-wetenschappelijk tijdschrift EOS.
Bron: http://www.vub.ac.be/vlaamsestudenteninbrussel/personen/jeanbourgain.html

De bewegende witte stippen zijn nu eens geen voorstelling van het uitdijend heelal, maar van vonken van genialiteit. Neen, niet van pladijsvissen uit Oostende.

19:37 Gepost door lord in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |