08-05-08

EEN LACH EN EEN TRAAN


"Blotbilski, er zitten nu al vier patiënten in de wachtkamer. Gij zijt mijn tijd aan het verprutsen."
"Tijd is relatief" zei ik reflexmatig. "Gij hebt zekel nof nooit van de Lolenfstlansfolmafie gehoold?"
Ik voelde mijn kaak verstijven. Die valsaard had schandelijk misbruik gemaakt van mijn aangeboren neiging om de onwetende medemens in te wijden in de beginselen van de relativiteitstheorie.
De tandarts kletste op zijn dijen van plezier. Hij had beter eerst zijn spuit weggelegd, de vadsigaard. Of juist niet, want ik vond hem goed staan met een spuit in zijn bil.
"Net goed!" dacht ik, maar met het oog op wat nog komen moest, hield ik dat wijselijk voor mezelf.
"Die spuit kan blijven steken tot straks!" vloekte de tandarts. "Als ik U ne minuut alleen laat, zijt ge begot nog in staat om te gaan lopen. En ik heb nondemiljaarde geen zin om heel dat zottekesspel nog eens mee te maken."

Wordt vervolgd

11:15 Gepost door lord | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.